Bir ağaç devrilmişti büyük, ormanda sedasız; yeniden.

Yoluna sonsuzları sığdırma hayaliyle yürürken bir an duraksadı.
Etrafındaki cümbüş kalmamıştı artık.
Nasıl görememişti yanındaki duvarın siyahını?

Kapatmış gibi gözlerini,
ta ilk duraktan
ta buralara
tabir-i caiz
kendisi olan son durağa.

Davranamadı adımını.
Hem nasıl davranacaktı, laf.
Altından ardına akıp giden dört yüz altmış beş basamakla,
hoş gelmişti gölgeler diyarına.

YORUMLAR( 1 )

YORUM EKLE

sa 02 Şubat 2016

noldu dogi yine mi dustun merdivenlerden