Hiç kimse hiç kimseyi bir hiç uğruna hiçe saymaz. Ne? Hiç.

Maziden gelip gün kapısını çalan o buruk suratlar siyah vakitte neden hep misafir?
Uzun süre düşündüm, uzun süre düşündüm; uzun süre düşündüm.
Bendi bitirme gayesiyle doğrultulmuş bir sınanış mızrağı mı var ortada?
Oysa ne hoş gözükürdü hava baloncukları, suya batan hiç kimseyse eğer.
Anlar mıydık aralarındaki tezatı?
Hep böyle mi olacaktık siyah vakit çökünce; uzun süre düşündüm.
Oysa öyle miydi hiç gün yüzü?
Çayın, kahvenin şekerlisi; bir tatlı dil, insanın tatlısına yaraşır,
onlar bize bense bana eşlik ederdim.
Hakikaten öyle miydi gün yüzü?
Bilmiyoruz “hiç” fark eder mi?
Hiç hiçi öteler mi?
Bu siyah vakit günden öte düşer mi?

Dinlemiyor musun sen beni?
-Dinliyorum.

E ne oldu peki o vakit?
-Hiç.

YORUMLAR( 0 )

YORUM EKLE