Çünkü eller önemlidir; tutulur.

Kafasında uzun yıllar
kurdu, kurdu, kurdu.
Tek bir cevap bile bulamamış olmak
onu zerre rahatsız etmiyordu.

O yine her sabah sağından uyanıyor,
her gün aynı sokaktan işe gidiyor
ve ofiste ağzını yine aynı kupadan yakıyordu.
Belli ki öğrenemiyordu.
Elleri her gün kirli gözüküyor,
her ne kadar yıkasa da buna bir türlü son veremiyordu.

Artık değişmek istiyordu;
farklı yataklarda uyanmak,
farklı sokaklardan yürümek,
farklı kahveler tatmak,
farklı insanlar tanımak,
farklı eller sıkmak…

Yapamazdı.
Yapamıyordu.

Alarmı her gün aynı saatte çaldıkça,
hep aynı yanından kalktıkça
ve evden her çıkışında planlarını askıya aldıkça,
bunu beceremeyecekti.

O hep aynı adamı düşleyecekti.
Sofraya bir tabak fazladan koyacak
ve evine hep merdivenlerden çıkacaktı.
Elleri her daim kirli gözükecek,
ne kadar yıkasa da buna bir türlü son veremeyecekti.

YORUMLAR( 0 )

YORUM EKLE