Zaman akmıyor, olan biteni yiyor.

Ağzı ağzıma dolu,
kasıp kavuruyor kış günü
gün batımında bir yerleri.
Zaman akmıyor, olan biteni yiyor.
Sakalları kaburgalarıma batacak kadar
uzağında olabilirim en fazla, hayatında
ve
o dakika hayatın yaşanmış
ve yaşanacak olan
her ihtimali içimden
içine geçer.
Oysa olan biten yere göğe sığmıyor.
Sonraları öğreneceğim,
nihayetinde babasının terk ettiği bir adamın
duygularında hazin ve güvenilmez olacağını.
Olmamışlara, olmayanlara belki de hiç olmayacaklara
gizli sitem, açık iç çekiş ile idame ettireceğimi,
sevmeye engel evcil acılar biriktireceğimi.
Fakat kahretsin,
ruh ağrılarıma iyi gelen ılık teni ne ikna edici.
Ayakları bir ileri, bin geri.
Sakallarını her düzeltişi,
ipince bir sızıyla
içine düşürsün beni.

YORUMLAR( 0 )

YORUM EKLE