Elma da desem çık, armut da.

Yanımdan geçerken gölgesine aşık oldum.

O an,
yürüdüğü kaldırım,
yanındaki duvar bitmesin;
tepesindeki güneş hiç gitmesin istedim.

Bula bula bir gölgeyi buldum;
etinden saf,
kanından temiz,
sıfatından masum,
saçından daha siyah.

Bulut düştükçe üzerine, kahroldum.
Yol kesildikçe, umut doldum.
Gök açtıkça tebessüme,
vakit geçtikçe korkuya durdum.

…ama geçti vakit, o vakit;
ufaldı da ufaldı kadın.

Geriye ne kaldı derken;
kirliyi,
yabancıyı,
tasayı
buldum.

Yol bitti gölge bitti,
gökteki ışık bitti.
Yürüdüğü yolları saran
beton duvarlar bitti.

Düş bitti duygu bitti,
akıl gitti fikir bitti.
Vücudumu esir alan
soğuk alacakaranlık bitti.

Ben gölgeyi aradım,
gölde benden gitti.

YORUMLAR( 0 )

YORUM EKLE